Mercer l Leegloop bij a.o.verzekeraars ten einde

Mercer l Leegloop bij a.o.verzekeraars ten einde

Financiering van de WGA

Leegloop bij arbeidsongeschiktheidsverzekeraars ten einde

Re-integratie- en arbeidsongeschiktheidsdiensten UWV minder in trek bij werkgevers

De uittocht van werkgevers bij private arbeidsongeschiktheidsverzekeraars lijkt ten einde. Per 1 januari 2016 stapte zo’n 2300 werkgevers over naar het UWV - een halvering ten opzichte van het jaar ervoor. Het strategisch rondshoppen naar de laagste verzekeringspremies lijkt daarmee zijn beste tijd te hebben gehad. Dat blijkt uit onderzoek van adviesbureau Mercer onder 63 kleinere en 84 grote werkgevers.

De afgelopen jaren waren er grote verschillen tussen de verzekeringspremies die verzekeraars en het UWV in rekening brachten om WGA-uitkeringen van langdurig zieke (ex-)werknemers te financieren. Doordat verzekeraars en het UWV de premies op verschillende manieren berekenden, ontstonden er hoogteverschillen die strategisch shopgedrag in de hand werkten.

Werkgevers hadden door over te stappen naar de laagste premies zo’n €400 miljoen aan premies kunnen ontwijken. Maar de uitkeringen en re-integratie van zieke werknemers kost gewoon geld, en dat moet linksom of rechtsom toch betaald worden. Ramon van Bruchem, senior consultant bij Mercer: ‘Minister Asscher heeft voor dat shopgedrag een stokje gestoken door werkgevers te verplichten om minimaal drie jaar bij het UWV te blijven, als ze daar dit jaar naar zijn overgestapt. Ook als de premies tussentijds verhoogd worden. Daardoor wordt voor hen de vraag niet “waar betaal ik de laagste premie”, maar “hoe minimaliseer ik het aantal werknemers dat meer dan 2 jaar ziek wordt”. Dit plan van de minister lijkt te werken.’

Kleinere werkgevers ergeren zich aan extra verplichtingen

Mercer onderzocht de redenen waarom werkgevers overstappen naar het UWV, of waarom ze ervoor kiezen bij private verzekeraars te blijven. Van de kleine en middelgrote werkgevers stapte 28% over naar het UWV. ‘Hoewel het aantal overstappers naar het UWV groot is, lijkt de keuze niet vanuit een korte termijn visie te zijn gemaakt.’ aldus Van Bruchem. ‘Financieel gezien levert het gemiddeld zo’n €263 per maand op. Voor de meeste werkgevers in ons onderzoek is dat nauwelijks de moeite.’

De belangrijkste reden om toch naar het UWV te gaan, is voor kleine en middelgrote werkgevers dat voor hen premies vastgesteld op basis van gemiddelden in de hele branche. Dat is vaak iets goedkoper. Ten tweede hebben zij vaak geen WGA-instroom gehad en hebben daarom de voordelen op het gebied van schadelastbeheersing niet zelf ervaren. Bovendien ergeren kleinere werkgevers zich aan de wettelijke verplichtingen die ze hebben bij een private verzekeraar. Ze zijn dan onder anderen verantwoordelijk voor de re-integratie van de arbeidsongeschikte werknemer, zelfs als die uit dienst gaat. Dit effect lijkt afgezwakt te worden door de factor gewenning: ‘als de verzekeringspremie nagenoeg gelijk blijft – wat voor 69% van de werkgevers dit jaar het geval was - en een terugkeer naar het publieke bestel weinig oplevert, zijn werkgevers geneigd eigenrisicodrager te blijven’, aldus Van Bruchem.

Snelle re-integratie, en dus lagere premie, belangrijkste reden voor eigenrisicodragerschap

Van de grote werkgevers in het onderzoek ging slechts 5% naar het UWV. 95% is eigenrisicodrager gebleven. Van die 5% deed twee derde dat om premietechnische redenen. Een derde om andere organisatorische redenen. De groep die bij hun private verzekeraar blijft, kiest daar veelal bewust voor. Van Bruchem: ‘20% wil zelf de regie voeren over re-integratie. Dat is namelijk sneller en effectiever dan de re-integratie aan het UWV overlaten, en dat betekent dus ook snel minder premie betalen. Bij die bedrijven staat re-integratie op de managementagenda en ze hebben er casemanagers voor in dienst. Nog eens 18% heeft een uitgebreide analyse gemaakt van de voor- en nadelen op operationeel en financieel niveau. Slechts 15% blijft eigenrisicodrager uit gewoonte. De overige werkgevers willen niet voor 3 jaar naar het UWV, omdat ze positieve ervaringen hebben met het eigenrisicodragerschap.’

Afwachtende houding

Veel werkgevers wachtten af wat verzekeraars gaan doen met het oog op 2017, wanneer de wetgeving met betrekking tot vaste en flexibele werknemers aangepast wordt. ‘Wat echter opvallend is, is dat de grote werkgevers die gewisseld zijn van verzekeraar veelal gekozen hebben om op zijn minst een deel van het risico zelf te dragen.’ aldus Van Bruchem. Zij zijn zó overtuigd dat voorkomen van ziekte leidt tot lagere lasten, dat zij het risico grotendeels zelf durven nemen. ‘Wij verwachten dat deze trend zich voort gaat zetten wanneer de wetswijziging per 1 januari 2017 doorgaat. Met name grote werkgevers zien steeds meer dat risicomanagement uiteindelijk tot de laagste lasten leidt, waardoor het risico volledig verzekeren steeds minder belangrijk wordt.’

 

 Contact

Wilt u weten wat de samenvoeging van de WGA-vast en -flex voor u betekenen? Wij komen graag bij u langs voor een persoonlijke uitleg. 

Vul uw gegevens in en wij nemen zo snel mogelijk contact met u op.
*Verplicht veld
Voornaam is verplicht
Achternaam is verplicht
Uw rol is verplicht
Organisatie is verplicht
Industrie is verplicht
E-mail is verplicht E-mail is ongeldig
Phone number is required
Bedrijfsnaam is verplicht
Land is verplicht
Maximaal 250 karakters

Ik wil graag meer informatie over de producten, diensten en aanbiedingen van Mercer ontvangen. Ik begrijp dat ik op elk moment kan uitschrijven.

Door te klikken op Verzenden, gaat u akkoord met het gebruik van uw persoonlijke gegevens volgens de Mercer Privacy Statement. Uw persoonlijke informatie kan worden overgedragen voor verwerking buiten het land van uw verblijf, waar de normen voor de bescherming van gegevens verschillend kan zijn.

Foutmelding. Check alstublieft alle velden, en probeer nogmaals..

Dank u wel, wij nemen zo snel mogelijk contact met u op